Notice: Undefined index: HTTP_ACCEPT_LANGUAGE in /home/shabaken/domains/shabakenews.com/public_html/libraries/Helper.php on line 366
آموزش و پرورش با بومی سازی توسعه می تواند کشور را نجات دهد - شبکه نیوز
پنج شنبه، 29 شهریور 97 ساعت 07:07 ب.ظ / Thu, 2018 September 20

- مازندران - آموزش و پرورش با بومی سازی توسعه می تواند کشور را نجات دهد

استان‌ها
تبلیغات
دیدگاه مدیرکل آموزش و پرورش مازندران ؛

آموزش و پرورش با بومی سازی توسعه می تواند کشور را نجات دهد

تاریخ 08 تیر 1397 ساعت 21:20:50
منبع: آموزش و پرورش مازندران
کد خبر: 057322
آموزش و پرورش به روزمرگی گرفتار شده و نمیتواند در تحولات آینده نقش آفرینی لازم را ایفا کند/ اگر آموزش و پرورش به این نتیجه رسید که مسئله اصلی نیم قرن آینده کشور مسئله اعتماد اجتماعی، مسئله کمبود منابع آبی، مسئله محیط زیست و مسئله سبک زندگی است، چگونه میتوان در جمع بندی بر سر این مسائل به اشتراک نظر رسید؟ چگونه میتوان بر سر دغدغه های ملی به یک جمع بندی مشترک رسید؟
آموزش و پرورش با بومی سازی توسعه می تواند کشور را نجات دهد

 

 

دیدگاه عسکری نیکزاد «مدیرکل آموزش و پرورش مازندران» نبست به وزارت آموزش و پرورش؛

 آموزش و پرورش به روزمرگی گرفتار شده

 

 

وقتی صحبت از آموزش و پرورش می شود، همه دیدگاه ها و اندیشه ها متفق القول بر این عقیده اند که آموزش و پرورش کلید حل همه مشکلات و چراغ راه آینده جوامع است. در حقیقت این تعلیم و تربیت است که قطار توسعه را در بهترین مسیرمنزل به سر منزل مقصود رسانده و می تواند به پویایی جوامع، رشد و پیشرفت های هر چه بیشتر بینجامد. اما نکته ای که اغلب در میان این هیاهوهای گفتمانی گم می شود، نحوه رسیدن به این هدف، چگونگی کاربست راهکارهای گوناگون و میزان سرعت در رسیدن به نقطه ی ایده آل است.

* آموزش و پرورش کلید حل همه مشکلات و چراغ راه آینده جوامع است ؟

معمولاً هر جامعه ای با توجه به فرهنگ، منش ملی، جغرافیای طبیعی و سیاسی، اقتضائات امنیتی، منابع، امکانات و محدودیت ها پارادایم خاصی از توسعه را بومی سازی می کند. اصلی ترین مفهوم در کاربست آموزش و پرورش برای توسعه، همین بومی سازی مفهوم توسعه است. بومی سازی مفهوم توسعه است که راه رسیدن به آنرا مشخص و نتایج توسعه را در کشورهای مختلف نشان می دهد. هر چه کشوری در امر توسعه در قسمت های مختلف اعم از توسعه سیاسی، اقتصادی و اجتماعی موفق تر عمل کرده، نشان از موفقیت در بومی سازی کاربست آموزش و پرورش در توسعه بوده است.

* آموزش و پرورش آینده نگر و بومی سازی مفهوم توسعه

* ما باید تکلیف خود را بر سر رسیدن به مفهومی مشترک بدانیم ... .

برای این بومی سازی، سال های سال بحث و مطالعه انجام شده و همچنان کشورهای مختلف جهان در نظام های فکری خود به این مشغول هستند که چگونه می توانند به کاربست بهتر تعلیم و تربیت در امر توسعه مشغول باشند. همانگونه که در بالا مطرح شد، اینکه تعلیم و تربیت می تواند کلید حل معمای توسعه باشد برای همه پذیرفته شده است. آنچه بر سر آن وحدت رویه و اشتراک نظر وجود ندارد، چگونگی کاربست آموزش و پرورش در ایجاد توسعه می باشد. به همین خاطر ما در نخستین مرحله به این نیازمندیم که تکلیف خود را بر سر رسیدن به مفهومی مشترک از این موضوع روشن کنیم.

* بومی سازی کلید حل معمای توسعه ؟!

تقریباً به طور گریزناپذیری سال های سال است که آموزش و پرورش در کشور ما با این مشکل مواجه است. یعنی به طور دقیق مشخص نیست آموزش و پرورش قرار است چه وظیفه ای را بر عهده گرفته و در رسیدن به توسعه چگونه مورد استفاده قرار گیرد.

سالهاست آموزش و پرورش در کشور ما با وظایف اصلیتش نااشناست ؟

 آیا آموزش و پرورش ابزاری برای رسیدن به توسعه اجتماعی و سیاسی و اقتصادی است یا آنکه باید به عنوان هدفی والا ترسیم شود؟ مشکل اصلی آموزش و پرورش در کشورهای همچون ایران، ابتدا این است که مشخص شود آموزش و پرورش قرار است چه کرده، چه پاسخی دهد، چه نیازی را مرتفع سازد و چه مسئولیتی را بر عهده داشته باشد؟

آموزش و پرورش در فرایند توسعه چه مسئولیت هایی دارد؟

بنابراین آموزش و پرورش دچار دو مسئله می شود: نخست اینکه چه اندیشه ای باید مشخص کند آموزش و پرورش در فرایند توسعه چه مسئولیت هایی دارد؟ و دوم اینکه آیا خود آموزش و پرورش در بومی سازی مفهوم توسعه می تواند نقش آفرین باشد؟ تلاش ها برای پاسخ به سوال نخست تا حدی در سال های اخیر جدی گرفته شد که نتیجه آن با تدوین یکی از بزرگترین اسناد ملی کشورمان یعنی سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش همراه بود. سند تحول بنیادین در آموزش و پرورش تلاش برای حل این مناقشه است که مشخص کند چه اندیشه ای می تواند کاربست آموزش و پرورش در توسعه را مشخص کند.

اما پاسخ به پرسش دوم است که با مناقشه های چندگانه روبرو می شود. آیا آموزش و پرورش می تواند خود به عنوان یک گفتمان پیشرو در چشم انداز کلی نظام نقش آفرین بوده و مسیر حرکت توسعه را مشخص کند؟  آموزش و پرورش در سوال نخست ابزاری برای توسعه و در پرسش دوم فاعل توسعه محسوب می شود. به نظر می رسد که هر دو نگاه می توانند برای رسیدن به توسعه مطلوب، دارای اهمیت بوده و نقش آفرین باشند.

آموزش و پرورش باید از نگاه بالادستی؛ جدی گرفته شود

منتهی چگونگی انجام مکانیسم های مختلف در پرسش دوم مسأله ای است که در سال های اخیر به شدت محل بحث بوده است. اینکه چه فضا و فرصتی به آموزش و پرورش داده شود تا بتواند خود را به عنوان یک عامل پیشرو و سازنده در اندیشه توسعه مطرح سازد. این مستلزم آن است که آموزش و پرورش در نگاه کلی و چشم انداز بالادستی چنان جدی گرفته شود که بتواند خود به عنوان یک اندیشه منسجم، قدرتمند و تحول آفرین نقش آفرین باشد. این نقطه آغازین حرکت به سمت آن است که آموزش و پرورش را ماشین حرکت توسعه در نظر گرفته و آنرا در معمای توسعه گفتمان ساز بدانیم.

* آموزش و پرورش باید تولید اندیشه کند

مرحله دوم یک کار پژوهشی مستقل، دقیق و علمی است. یعنی اینکه آموزش و پرورش با توجه به اقتضائات و اندوخته های خود و در نظر گرفتن زمان اجتماعی که کشور در آن قرار دارد، به ایده سازی روی آورده و تولید اندیشه کند. این اندیشه می تواند بر دغدغه های اصلی کشور، مشکلات عدیده، چارچوب های آینده و مسائل اصلی نظام، مردم و کشور استوار باشد. اینجاست که نقش وحدت نظر معنا می یابد. برای مثال اگر آموزش و پرورش به این نتیجه رسید که مسئله اصلی نیم قرن آینده کشور مسئله اعتماد اجتماعی، مسئله کمبود منابع آبی، مسئله محیط زیست و مسئله سبک زندگی است، چگونه می توان در جمع بندی بر سر این مسائل به اشتراک نظر رسید؟ چگونه می توان بر سر دغدغه های ملی به یک جمع بندی مشترک رسید؟

چگونه می توان بر سر دغدغه های ملی به یک جمع بندی مشترک رسید؟

مرحله سوم این است که چگونه به آموزش و پرورش فرصت داده شود تا بتواند این مسائل ملی را مدیریت کرده و از چه ابزارهایی برای دهه های آینده استفاده کند تا بتواند این بحران ها را حل کند؟ در حقیقت بزرگ ترین رسالت آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم این است که کشور را برای چشم انداز دهه های آینده از جنبه های مختلف آماده کند. برای مثال اگر در سه دهه آینده کشور با بحران منابع آبی روبرو است آموزش و پرورش چه تمهیدات فکری برای حل این مسئله بیابد؟ اگر کشور در چهار دهه آینده با بحران مشروعیت فکری روبرو خواهد شد، آموزش و پرورش چه تمهیدات آینده نگرانه و بلند مدتی برای سیستم تعلیم و تربیت در 4 دهه آینده طرح ریزی کند؟

 

* طی سالهای اخیر آموزش و پرورش به روزمرگی گرفتار شده و باید در تحولات آینده نقش آفرینی لازم را ایفا کند

در نتیجه باید گفت به نظر می رسد بزرگ ترین مشکل آموزش و پرورش حال حاضر این است که به روزمرگی گذشته که گرفتار شده ،باید به عنوان یک عامل پیشرو در تحولات آینده نقش آفرینی لازم را ایفا کند.

 

*  آموزش و پرورش باید آینده نگران در بومی سازی خود را از مهلکه روزمرگی گذشته نجات دهد

با توجه به بحث بالا می توان نتیجه گرفت آموزش و پرورش در حال حاضر به این نیازمند است که خود را از مهلکه روزمرگی نجات بخشیده و با تولید یک گفتمان آینده نگرانه، در سیستم تصمیم سازی کلان مداخله کند. تنها با مداخله آموزش و پرورش آینده نگرانه در بومی سازی مفهوم توسعه است که می توان به آینده ای روشن براساس توسعه مناسب کشور امیدوار بود.

/ 110

Bookmark and Share
نظر شما
پاسخ به:

Your Name Description

Your Email Description

Your Website Description

Your Comment Description

 

Parent Comment Description

وارد نمودن نامو ایمیل اختیاری می‌باشد.